Srebrny jubileusz kapłaństwa

ks. mgr Wojciecha BERNATA TChr

Zdzisław Malczewski SChr

Wybierając się na uroczystości jubileuszowe ks. Wojciecha do Carlos Gomes, zaproponowałem prof. dr Krzysztofowi Smolanie, pracownikowi Archiwum Akt Nowych i wykładowcy w Uniwersytecie Warszawskim, aby się udał ze mną się do Rio Grande do Sul. 20 kwietnia br. udajemy się do Erechim. Pod koniec dnia docieramy do Erechim i składamy wizytę kurtuazyjną p. Wandzie K. Groch – konsul honorowej RP w biurze mieszczącym się w siedzibie Towarzystwa Rui Barbosy, gdzie spotykamy się również z jej mężem Niltonem - pełniącym funkcję prezesa tegoż stowarzyszenia polonijnego. Państwo Grochowie zaprosili nas na kolację do jednej z restauracji, gdzie mieliśmy sposobność porozmawiać na temat naszej wspólnoty polonijnej i jej potrzeb.

Następnego dnia w godzinach przedpołudniowych prof. dr Krzysztof Smolana zapoznaje się z dokumentacją Towarzystwa Rui Barbosy. Towarzystwo zostało założone przez polskich imigrantów w 1931 r. nadając mu nazwę Mikołaja Kopernika. Niestety w początkach nacjonalizacji w 1938 r. nazwa została zmieniona. Za patrona stowarzyszenia wybrano słynnego brazylijskiego polityka Rui Barbosę, który na arenie międzynarodowej dopominał się o wolną i suwerenną Polskę. Natomiast autor tego reportażu zajął się poszukiwaniem i rejestrowaniem nowych śladów polskiej obecności w tym dynamicznym i rozwijającym się mieście, w którym społeczność polonijna jest bardzo aktywna.

Po południu tego samego dnia udajemy się do Gaurama, Viadutos i Áurea, gdzie przeprowadzamy kolejne badania terenowe związane ze społecznością polonijną. Gościa z Polski interesują archiwa, a mnie trwałe ślady pozostawione przez polskich imigrantów i ich potomków. Następnie udajemy się do Carlos Gomes. Tam właśnie w połowie 1979 r. stawiałem pierwsze kroki w brazylijskim duszpasterstwie polonijnym oraz miejscowego Kościoła. Podczas podróży wyboistą i pełną zakrętów drogą wspominam – z dużą dozą emocji - moje imigracyjne początki.

Wieczorem uczestniczymy w uroczystościach jubileuszu 25. lecia kapłaństwa ks. mgr Wojciecha Bernata TChr, proboszcza parafii św. Anny w Carlos Gomes. O godz. 18,00 rozpoczyna się uroczysta Msza św. koncelebrowana z udziałem biskupa Girônimo Zanandréa, ordynariusza diecezji Erechim i 19 kapłanów (większość stanowią księża diecezjalni). Na wstępie celebracji biskup Girônimo poprosił, aby jubilat przewodniczył uroczystej Eucharystii. Następnie 25 dzieci szkolnych ustawia się w kolejce. Przynoszą do ołtarza 25 pięknych róż. Okolicznościowe kazanie wygłasza miejscowy hierarcha. Główną myślą przewodnią hierarchy jest posługa kapłana we wspólnocie kościelnej.

Po Komunii św. prefekt Egidio Moretto imieniem władz municypalnych składa jubilatowi gratulacje i podziękowanie za pracę w parafii. Mówca podkreślił nie tylko zaangażowanie duszpasterskie ks. Wojciecha, ale także jego troskę o kościół i całe jego otoczenie. Warto tutaj zaznaczyć, że pokaźnej wielkości świątynia usytuowana na wzgórzu, została gruntownie odremontowana i wymalowana. Podobnie i plebania.

Z kolei, jako rektor PMK, podziękowałem jubilatowi nie tylko za pracę duszpasterską w miejscowym Kościele, ale również za troskę o tych, którzy oczekują od polskiego misjonarza podtrzymywania naszych tradycji i zwyczajów religijnych. Wspomniałem o ubiegłorocznym udziale w krajowym zebraniu duszpasterstw mobilności ludzkiej, jakie odbywało się w stolicy kraju, w Brasílii. Właśnie w trakcie tego zebrania dostrzegłem, jak Kościół wyraża swoje zatroskanie o poszczególne grupy wiernych będących w drodze. Kierując się do miejscowego biskupa podkreśliłem, że jako polscy misjonarze nie przybywamy do Brazylii, aby polonizować miejscowe społeczeństwo, ale by głosić Ewangelię. Natomiast przebywając wśród imigrantów i ich potomków, mamy obowiązek zapewnienia im posługi w duchu polskiej religijności. Oczywiście, nie zapominając o innych grupach etnicznych przebywających na terenie parafii. Z kolei ks. mgr Kazimierz Przegendza TChr – ekonom Prowincji - w imieniu naszej wspólnoty prowincjalnej złożył życzenia i podziękowanie jubilatowi za lata posługi w Brazylii.

Biskup Girônimo wiedząc o obecności wśród wiernych Gościa z dalekiej Polski - prof. dr Krzysztofa Smolany, zaprosił go do prezebiterium i poprosił o zabranie głosu w języku polskim. Dzięki wystąpieniu prof. Krzysztofa osoby polskiego pochodzenia miały możność usłyszenia pięknej, literackiej mowy polskiej. Jeszcze przemówienie i kwiaty od przedstawicieli rady duszpasterskiej. No i oczywiście śpiew: po portugalsku „Parabéns” i nasze gromkie „Sto lat”!

Po uroczystej Eucharystii spotykamy się w dużym salonie parafialnym, gdzie podejmowano biskupa, duchowieństwo, gości i miejscowych wiernych dobrą kolacją. Po smacznym posiłku i spotkaniu z niektórymi dawnymi parafianami, pożegnawszy jubilata, hierarchę i duchownych udajemy się z prof. Krzysztofem w drogę powrotną do Erechim, gdzie mamy zapewniony nocleg. Następnego dnia spotykamy się ponownie z państwem Grochów omawiając kwestie społeczności polonijnej miasta i regionu Erechim. Po owocnym spotkaniu udajemy się w drogę powrotną do Kurytyby, do której docieramy w ulewnym deszczu w godzinach wieczornych.