MOROZOWICZ Henryk

 (pianista)

Zdzisław Malczewski TChr

 

Syn Tadeusza, urodził się 29 sierpnia 1934 r. w Kurytybie, potomek polskich emigrantów, wywodzący się z rodziny związanej z teatrem. Najpierw zaczął uczyć się muzyki od swojej matki, utalentowanej pianistki. Następnie pobierał lekcje u Renee Devrainne Frank (byłej uczennicy Cortot) w Parańskiej Szkole Muzyki i Sztuk Pięknych w Kurytybie. Szkołę tę ukończył w 1953 r. Ponadto w Kurytybie u węgierskiego kompozytora Jerzego Kaszas pobierał lekcje z harmonii i kompozycji.

 

Uczył się także gry na organach u Rodrigo Hermann, dyrygenta kapeli w katedrze w Kurytybie. Z kolei udoskonalił swoją znajomość muzyki (kompozycje, pianino) w Wolnej Szkole Muzyki (Escola Livre de Música) w Săo Paulo u Hansa Joachima Koellreutera z Berlina oraz Henry Jolles (ucznia Schnabella e Eugene d’Albert). Następnie Henrique Morozowicz pod kierunkiem kompozytora Karela Husa odbył studia podyplomowe w Cornell University i Ithaca College w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych.

 

Pierwsze kompozycje na chór zaczął tworzyć w 1951 r. Jego twórczość obejmuje dzieła instrumentalne, chórowe i muzykę kameralną. W latach 1965-97 mieszkał w Kurytybie, gdzie aktywnie uczestniczył w życiu muzycznym tego miasta. W tym czasie był członkiem Parańskiej Stanowej Rady Kultury, Fundacji Kulturalnej Kurytyby, dyrektorem Szkoły Muzycznej i dyrektorem festiwali w Londrina. Ponadto przez wiele lat wykładał w Parańskiej Szkole Muzyki i Sztuk Pięknych oraz na wydziale sztuki Parańskiego Uniwersytetu Federalnego w Kurytybie. Posiada na swym koncie wiele kompozycji muzycznych.

 

Z początkiem 1997 r. przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Londrina, w stanie Paraná, gdzie aktywnie uczestniczył w festiwalach muzycznych. Posiada na swoim koncie wiele wydanych nagrań i dzieł muzycznych.

 

Zmarł 18 lutego 2008 r. w Kurytybie. Następnego dnia ciało zostało pochowane na cmentarzu miejskim „Iguaçu” w Kurytybie.

 

Zob. Słownik biograficzny Polonii brazylijskiej, Warszawa 2000, s. 35-36