Nominacja kolejnego biskupa o polskich korzeniach

zmienia utarty obraz Polonii brazylijskiej

Zdzisław Malczewski TChr

Ks. prałat dr Rafał Biernaski jest kolejnym biskupem - potomkiem polskich emigrantów w Brazylii. 10 lutego 2010 r. papież Benedykt XVI mianował ks. prałata dra Rafała Biernaskiego biskupem pomocniczym Archidiecezji Kurytybskiej. Ojciec św. spełnił prośbę arcybiskupa Moacyr José Vitti, który prosił o kolejnego (trzeciego) biskupa pomocniczego dla Archidiecezji Kurytybskiej liczącej ponad 2 miliony mieszkańców.

Biskup nominat urodził się 10 listopada 1955 r. w Kurytybie. W 1968 r. wstąpił do Archidiecezjalnego Niższego Seminarium pod wezwaniem św. Józefa. W 1975 r. rozpoczął studia w Archidiecezjalnym Wyższym Seminarium pod wezwaniem Królowej Apostołów. Filozofię studiował na Papieskim Uniwersytecie Katolickim, a teologię w Studium Theologicum w Kurytybie. 13 grudnia 1981 r. przyjął święcenia kapłańskie w rodzinnym mieście Kurytybie.

Jako kapłan diecezjalny brał udział w związku kapłańskim Schoenstatt, był zastępcą archidiecezjalnego koordynatora liturgii, ojcem duchownym w Niższym Seminarium pod wezwaniem św. Józefa i wykładowcą podczas kursu dla wychowawców seminaryjnych w Meksyku.

Następnie został skierowany do Rzymu, gdzie studiował na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. W 2007 r. uzyskał doktorat z teologii dogmatycznej.

W ostatnich latach pracował w Kongregacji Biskupów w Watykanie, gdzie w jednej z sekcji pełnił kierowniczą funkcję.

Warto w tym miejscu nadmienić, że aktualnie w Krajowej Konferencji Biskupów Brazylii (CNBB) spotykamy pięciu biskupów Polaków: biskup Augustyn Stefan Januszewicz, OFMConv. (emerytowany ordynariusz diecezji Luziânia, w stanie Goiás. Mianowany biskupem przez papieża Jana Pawła II 29 marca 1989 r.; biskup Czesław Stanula, CSsR – ordynariusz diecezji Itabuna, w stanie Bahia. Mianowany biskupem przez papieża Jana Pawła II 23 sierpnia 1989 r.; biskup Jan Wilk, OFMConv. – ordynariusz diecezji w Anápolis, w stanie Goiás. Mianowany biskupem przez papieża Jana Pawła II 28 stycznia 1998 r.; biskup Edward Zielski – ordynariusz diecezji Campo Maior, w północnym stanie Piauí. Mianowany biskupem przez papieża Jana Pawła II 2 lutego 2000 r.; biskup Romuald Maciej Kujawski – ordynariusz diecezji Porto Nacional, w stanie Tocantins. Mianowany biskupem przez papieża Benedykta XVI 2 lipca 2008 r.

Natomiast biskupów polskiego pochodzenia jest czterech: biskup Domingos Gabriel Wiśniewski CM – emerytowany ordynariusz diecezji Apucarana, w stanie Paraná. Święcenia biskupie przyjął 28 sierpnia 1975 r. w Kurytybie; biskup Izidoro Kosinski, CM – emerytowany ordynariusz diecezji Três Lagoas, w stanie Mato Grosso do Sul. Świecenia biskupie przyjął 24 lipca 1981 r. w Kurytybie; biskup Ladislau Biernaski, CM – ordynariusz diecezji São José dos Pinhais, koło Kurytyby, w stanie Paraná. Świecenia biskupie przyjął 27 maja 1979 r. w Rzymie; biskup Sérgio Krzywy – ordynariusz diecezji Araçatuba, w stanie São Paulo. Mianowany biskupem 26 maja 2004 r. przez papieża Jana Pawła II.

Należy wymienić jeszcze 3 zmarłych biskupów. Jeden był Polakiem, a mianowicie: biskup Ignacy Krauze, CM – misjonarz w Chinach. W 1933 r. został prefektem apostolskim w Shunteh. W 1944 r. papież Pius XII podniósł prefekturę apostolską do godności wikariatu apostolskiego. 23 kwietnia 1944 r. ks. Ignacy Krauze przyjął święcenia biskupie w Shunteh. Po opanowaniu Chin przez komunistów biskup Krauze był sądzony, a następnie został wyrzucony z tego kraju. Dotarł do USA, gdzie przebywał w latach 1949-52. Potem przeniósł się do Brazylii, gdzie pełnił posługę w organizowaniu nowych diecezji. Zmarł 31 sierpnia 1984 r. w Araucária koło Kurytyby.

Drugi biskup to Pedro Filipak. Mianowany przez papieża Jana XXIII ordynariuszem diecezji Jacarezinho, w stanie Paraná, święcenia biskupie przyjął 13 maja 1962 r. Jako pasterz posługiwał w tej diecezji, aż do 13 sierpnia 1991 r., czyli do chwili śmierci.

Natomiast trzeci również miał polskie korzenie: Walmor Battú Wichrowski. 25 maja 1958 r. przyjął święcenia biskupie w Santa Maria, w stanie Rio Grande do Sul. Pełnił posługę w kilku diecezjach. Zmarł 31 października 2001 r. w Porto Alegre, stolicy stanu Rio Grande do Sul.

Nowomianowany biskup Rafał Biernaski jest zatem dziesiątym biskupem (nie licząc w/w trzech zmarłych) o polskich korzeniach w Krajowej Konferencji Biskupów Brazylii (CNBB).

W związku z tą nominacją biskupią chciałbym na koniec poczynić małą dygresję do „Raportu o sytuacji Polonii i Polaków za granicą w 2009” zaprezentowanego w grudniu ubiegłego roku w naszym MSZ. Na stronie 72 tego „Raportu” znajduję zdanie: „Polonia w Brazylii nie stanowi ani istotnej siły społecznej, ani ekonomicznej czy też politycznej”. Proszę zauważyć, że społeczeństwo brazylijskie liczy około 200 milionów mieszkańców. Natomiast społeczność polonijna w tym kraju szacowana jest na około 2 miliony osób. Polonia stanowi zatem 1% społeczeństwa Brazylii. Tutaj podaję konkretny przykład właśnie na biskupach: Krajowa Konferencja Biskupów Brazylii (CNBB) liczy ponad 450 biskupów. Biskupów o polskich korzeniach – wraz z biskupem nominatem – mamy 10! Czyli jeden procent Polonii w tym kraju powinien dać mniej więcej 5 biskupów; oczywiście statystycznie patrząc na problem. Tak więc w Kościele katolickim w Brazylii, który ma bardzo wysoki autorytet w tutejszym społeczeństwie, Polonia posiada jednak dobrą siłę… Przekroczyła – w przypadku biskupów - 100% oczekiwanej statystycznej liczby… Powoli i z biegiem czasu będę się starał konkretnie pokazać, że jednak Polonia w Brazylii coś znaczy! Tylko proszę, aby w Kraju nad Wisłą ktoś z Drogich Rodaków nie posądzał mnie o kompleks. Już wiele razy, przy różnych dyskusjach w Polsce na temat Polonii brazylijskiej, kiedy przychodziło mi bronić konkretnych faktów z życia naszej grupy etnicznej w Brazylii, to często spotykałem się z odpowiedzią, że przeze mnie przemawia kompleks! A niby dlaczego kompleks? Fakty mówią.... i trzeba je przyjąć! Szukajmy wspólnie prawdy o naszych rodakach żyjących poza Krajem! Publikowane czasem ogólniki bolą…

Biskup nominat Rafał Biernaski

(foto – Archidiecezja Kurytybska)